X
تبلیغات
رایتل
ashkeghalam
آه گفتم آه و اشک از قلم چکید و گل نیلوفر سبز شد ...من از این لجنزار شکوفه خواهم کرد. می دانم . می دانم.
شنبه 4 فروردین 1397 :: 12:22 ب.ظ ::  نویسنده : محمد قنبری

عموم مردم با زندگی و رفتارهایشان سعی دارند خوشبختی را با حداکثرها تعریف کنند. سعی می کنند حداکثر ثروت، حداکثر زیبایی و تناسب اندام، حداکثر شهرت و مقام اجتماعی و مقام طبقاتی و مناسب حکومتی و اقتصادی، حداکثر روابطه عاشقانه، حداکثر روابطه با انسانهای بالادست و... داشته باشند تا احساس خوشبختی کنند. آنها با این رفتار در زندگی و تعریف عملی خوشبختی درحقیقت تعداد زیادی از مردم پایین دست و نازیبا و فقیر و ... را از دایره آدمهای خوشبخت بیرون می کنند. آنها به یک نظافتچی مثل من یک فرد فلج که نمی تواند روابطه عاشقانه داشته باشد، یک دختر که از مادر زشت و بد صورت به دنیا آمده است زنها و دخترهایی که مورد اسید پاشی قرار گرفته اند، به افراد چاق که تناسب اندام و زیبایی ظاهری ندارند کسانی که مقام و منصب حکومتی ندارند و از شهرت و معروفیت برخوردار نیستند و... تفهیم می کنند که نمی توانند خوشبخت باشند. یک انسان به معنی واقعی باید طوری با زندگی خود خوشبختی را تعریف کند که تمام مردم دنیا بتوانند شاملش شوند و هیچکس از دایره تعریف آدمهای خوشبخت بیرون نیفتد. این یک تعریف عادلانه و انسان دوستانه و اخلاقی است. بنا براین من می خواهم با داشتن حداقلها و زندگی در داشته های خیلی کم خوشبختی را با زندگی خودم تعریف کنم نه در شعار و حرف بلکه در عمل. انسان باید طوری خوشبخت با شد که تمام مردم دنیا بتوانند مثل او زندگی کرده و احساس خوشبختی کنند. بنا براین می خواهم درهمین شکلی که هستم با همین شغل پست اجتماعی یعنی نظافتچی بودن، با همین فقر و نداری با همین زندگی در جنوب شهر بد ون داشتن زن و بچه و روابط عاشقانه و جنسی تنها با تکیه بر رفتار براساس اصول اخلاقی خودم احساس خوشبختی کنم تا این پیام را به تمام مردم دنیا بدهم که خوشبختی نه به داشتنهای زیاد که به ثروتهای معنوی و اخلاقی است. برای همین است که من الان با تمام این نداشتنها احساس رضایت از زندگی می کنم. من واقعا احساس خوشبختی می کنم. بنا براین تمام مردم دنیا بدون توجه به مقام و منسب اجتماعی و اقتصادی و شهرت و...می توانند تنها با تکیه بر عمل براساس اصول اخلاقی که نیازمند تصمیم و ارداه و تفکر و خلوص باطنی خوشبخت باشند و نیازی به این همه اتلاف وقت برای به دست آوردن امکانات بیرونی نیست بلکه باید تمام تلاش و نیرویم را صرف افزودن ثروتهای معنوی ازقبیل عزت نفس ، اعتماد به نفس، از خودگذشتگی، خیرخواهی و بررسی ایده ها و تصفیه آنها و رسیدن به حقیقت زندگی صرف کنند این تلاشها هم با حداقل امکانات مادی قابل تحقق است.