X
تبلیغات
زولا
 
ashkeghalam
گر به خود آیی به خدایی رسی به خود آ

درکبودی یک شب بی مثال
چون بنفشه ها
عروج می کنم
 از باغچه نمناک شهوت
دستم را می گیرد آن ستاره سهیل
می برد بر بام آسمان می نشاندم
دستمالم کو؟
لبخند ستاره ها
چرا سرخ است؟
سقف آسمان را چقدر
غبار غربت گرفته است



یکشنبه 23 اردیبهشت 1397 :: 12:36 ق.ظ ::  نویسنده : محمد قنبری