X
تبلیغات
زولا
 
ashkeghalam
گر به خود آیی به خدایی رسی به خود آ

             از نظر من روزه گرفتن بزرگترین هدیه خدا به انسان است. فرقی هم نمی کند که پیرو کدام دین و مذهبی باشی. من خودم با این که نسبت به اسلام نظری ندارم ولی از این رسم انسان ساز آن خیلی استقبال می کنم. هرسال با این استدلال که من مسلمان نیستم پس چرا باید در ماه رمضان روزه بگیرم؟ روزه نمی گرفتم اما امسال امتحان کردم دیدم چقدر جواب می دهد. البته انگیزه من نه ترس از خدا و نه امید به بهشت است که روزه می گیرم بلکه به خاطر تاثیر عجیبی است که روی روحیه من می گذارد.
           
وقتی که با اختیار، خودم را از خوردن غذا و مخصوصا نوشیدن آب باز می دارم، یک حالت آرامش عمیق و خلسه روانی برایم پیش می آید که نوعا با لذت خوردن و نوشیدن بهترین غذاها و نوشیدنیها هم قابل مقایسه نیست. احساس می کنم وقتی که شکم گرسنه و لب تشنه دارم یک دیو درونی دارم که به حالت کما فرو می رود و من از شرش راحت می شوم ویک دوره آرامش از جنگ را تجربه می کنم. انگار شخصیت من یکپارچه می شود و هیچ ترس و اضطرابی را احساس نمی کنم. طوری که وقت افتار دلم نمی آید با خوردن غذا این لذت اخلاقی یا معنوی یا روانی یا هرچیزی که اسمش را بگذاری را از دست بدهم.
 کاسه غذا همانجور مانده و من مردد هستم که بین خوردن و لذت بردن از غذا و گرسنه ماندن و تجربه لذت روانی بیشتر کدامیک را انتخاب کنم.



چهارشنبه 16 خرداد 1397 :: 09:12 ب.ظ ::  نویسنده : محمد قنبری