ashkeghalam
قلم توتم من است

پیچکی هستم بدن تکیه گاه

تکیه گاهم

شانه پر مهر توست

راست هستی

 استوار و پرصلابت 

چون چنار

گرچه ریشه های من

در عمق این خاک و گل است

پیچم اندر لابلای شاخه هات

تا کشم سر بر سریر آسمان

ای خداوند دل نالان من

تکیه گاهم باش

ای آرام جان

تا سرم را بر نهم

بر شانه های

  گرم و نرم آسمان






دوشنبه 21 خرداد 1397 :: 10:56 ق.ظ ::  نویسنده : محمد قنبری