ashkeghalam
قلم توتم من است

اشک از قلم چکید و 

این قلب پر بهانه،

از سیلی زمانه،

از درد ناله سر داد.

این سینه صبورم،

این قلب بی غرورم،

از بی کسی خبر داد.

اشک از قلم چکید و

بر دفتر دل من،

شد قطره های باران.

این کشتزار سینه،

اما ولی صد افسوس

از شعله های آتش،

از سو ختن خبر داد.

واین کودک دل من،

از خانه های خلوت

واز سایه های وحشت

در کو چه ها خبر داد.




چهارشنبه 17 مرداد 1397 :: 02:30 ق.ظ ::  نویسنده : محمد قنبری